Huttentocht in Zwitserland: ontdek de Via Alta Idra in Ticino
Lara werkt als kinesitherapeut in Zwitserland en trok samen met haar vriend de bergen van Ticino in voor een huttentocht over de Via Alta Idra. Mist, ruige bergpassen, afgelegen hutten en ijskoude bergmeren maakten de tocht tot een bijzonder avontuur.
De Via Alta Idr
De Via Alta Idra is een uitdagende alpiene wandelroute door het Italiaanstalige deel van Zwitserland. De volledige route is ruim 100 kilometer lang, verbindt twaalf berghutten en bestaat uit twaalf etappes.
Je kunt de hele route lopen, maar ook verschillende etappes combineren tot een kortere huttentocht. Lara en haar vriend kozen voor de eerste drie etappes. Hun tocht begon al bij Cruina, vanwaar ze naar Capanna Corno Gries wandelden. Daar stopten ze niet om te overnachten, maar liepen ze direct verder richting Capanna Cristallina.
De Via Alta Idra is geen gewone wandelroute. Afhankelijk van de etappe wandel je over T3- en T4-terrein en kom je ook technisch uitdagendere passages tegen. Tijdens de eerste etappe zat er zelfs een kort stuk met moeilijkheidsgraad T6 in de route.
Dag 1: van Cruina via Corno Gries naar Capanna Cristallina
De tocht begon bij Cruina. Vanaf hier liepen Lara en haar vriend eerst omhoog richting Capanna Corno Gries, waarna ze direct verder gingen over de eerste officiële etappe van de Via Alta Idra naar Capanna Cristallina.
Normaal gesproken staat deze etappe bekend om zijn indrukwekkende uitzichten, maar daar kregen ze deze keer weinig van mee. Vrijwel de hele dag hing er een dikke nevel over de bergen. Daardoor was het uitzicht beperkt, maar kreeg de omgeving tegelijkertijd een heel ruig karakter.
Ook technisch vroeg deze eerste etappe de nodige aandacht. Een groot deel van de route had een moeilijkheidsgraad van T3/T4, met daarnaast een kort technisch stuk van T6.
Op dit gedeelte moesten Lara en haar vriend over en langs de rotsen klimmen. Voor langere T6-routes wordt normaal gesproken geschikte klim- en veiligheidsuitrusting gebruikt. Omdat het hier om één kort gedeelte van de etappe ging, hadden zij die niet meegenomen.
Na een lange eerste dag bereikten ze Capanna Cristallina, op 2.568 meter hoogte. Hier stond hun eerste overnachting gepland.
Dag 2: een onverwachte extra nacht in Cristallina
De volgende ochtend werd duidelijk hoe belangrijk flexibiliteit is tijdens een huttentocht in de Alpen. Er werd regen, onweer en harde wind voorspeld. Onder die omstandigheden verder gaan over een alpiene route was simpelweg niet verstandig.
In plaats van richting Capanna Garzonera te vertrekken, besloten Lara en haar vriend daarom nog een dag in Capanna Cristallina te blijven.
De onverwacht extra rustdag zorgde ervoor dat ze de volgende ochtend goed uitgerust weer op pad konden.
Dag 3: Capanna Cristallina – Capanna Garzonera
Toen het weer voldoende was verbeterd, konden ze hun tocht voortzetten. Vanuit Capanna Cristallina wandelden Lara en haar vriend richting Capanna Garzonera.
Deze etappe is met ruim 15 kilometer een van de langere stukken van de tocht. Bovendien krijg je onderweg zowel flink wat stijgingsmeters als een lange afdaling te verwerken. Na de rustdag in Cristallina was het dus meteen weer een stevige wandeldag.
Capanna Garzonera is heel anders dan de grotere, bemande berghutten. Het is een eenvoudige, onbemande refugio. Er is geen huttenwaard aanwezig en je kookt er zelf. Ook slapen gebeurt er eenvoudig: ongeveer tien mensen liggen naast elkaar, met daarboven nog een rij van tien slaapplaatsen.
Toevallig verbleef er die avond ook een familie met een heel bijzondere reden. Hun oma werd 85 jaar en haar verjaardagswens was om nog één keer met haar familie naar deze hut te wandelen en er samen te overnachten. Dat zorgde voor een heel gezellige avond, al was de nacht zelf iets minder rustig.“Ik was heel blij dat ik oordopjes bij me had, want in zo’n hut wordt behoorlijk wat gesnurkt.”
Een simpele tip, maar na een lange wandeldag geen overbodige luxe.
Dag 4: Capanna Garzonera – Capanna Leìt
De volgende ochtend begonnen Lara en haar vriend hun dag met iets bijzonders: ze gingen in het bos naast de hut zelf champignons plukken en aten die bij het ontbijt.
Daarna ging de tocht verder richting Capanna Leìt.
Deze etappe is korter dan de dag ervoor, maar opnieuw heel afwisselend. Onderweg wandelden ze door een rotsachtig berglandschap en kwamen ze langs een bergmeer. Daar besloot Lara een duik te nemen. Het water was behoorlijk koud, maar midden in zo’n alpiene omgeving was het wel een bijzondere ervaring.
Vlak voordat ze Capanna Leìt bereikten, volgde voor Lara een van de mooiste stukken van de tocht. Het pad liep door een breed bergdal met een klein riviertje. Hier opende het landschap zich en kregen ze eindelijk het verre uitzicht dat tijdens de mistige eerste dag grotendeels ontbrak.
Het contrast met de eerste etappe was groot: van wandelen door dichte nevel naar een open bergdal met vergezichten, water en marmotten.
Bij Capanna Leìt eindigden de drie etappes van de Via Alta Idra die Lara en haar vriend voor deze tocht hadden uitgekozen. Daarna volgde de route terug richting het dal.
Hoe zwaar is deze huttentocht?
De Via Alta Idra is zeker geen tocht om te onderschatten, maar doordat de etappes verschillen in lengte en zwaarte, voelt niet iedere dag hetzelfde aan. Juist die afwisseling maakt een meerdaagse huttentocht goed vol te houden.
Vaak is vooral de tweede wandeldag pittig, omdat je lichaam dan nog moet wennen aan meerdere dagen achter elkaar lopen. In het geval van Lara en haar vriend verliep dat anders. Door de voorspelde regen, storm en het onweer bleven ze een extra dag in Capanna Cristallina en kregen ze onverwacht een volledige rustdag. Daardoor konden ze uitgerust beginnen aan de volgende etappe naar Garzonera.
Na een paar dagen merk je dat je lichaam steeds meer in het ritme komt. Het wandelen voelt minder zwaar en krijgt zelfs iets meditatiefs. Urenlang door de bergen lopen, met weinig afleiding en vooral de natuur om je heen, zorgt voor een bijzondere rust. Je bent eigenlijk alleen bezig met de route en met stap voor stap verder gaan.
Juist dat ritme en die eenvoud maken een meerdaagse huttentocht voor Lara zo bijzonder.
Na meerdere dagen op de Via Alta Idra heeft Lara een aantal praktische tips voor wie zelf een huttentocht in Zwitserland wil maken:
En nog een extra tip van Lara: onderschat een goede voorbereiding niet, maar laat je ook verrassen door wat je onderweg tegenkomt. Juist de onverwachte momenten, van een extra nacht door onweer tot een 85e verjaardag in een kleine berghut, maken een huttentocht onvergetelijk.
De Via Alta Idra is een alpiene route en kan door sneeuw, onweer, harde wind of andere omstandigheden tijdelijk lastig of niet veilig begaanbaar zijn. Controleer daarom voor vertrek altijd de actuele weersverwachting, routecondities en informatie van de berghutten.
Wandelen naast je werk in Zwitserland
Voor Lara is een huttentocht als de Via Alta Idra een mooie manier om haar vrije tijd in Zwitserland door te brengen. Want werken als fysiotherapeut in Zwitserland draait niet alleen om je werk. Juist het wonen en leven in Zwitserland geeft je de kans om ook buiten werktijd een compleet nieuwe omgeving te ontdekken.
En een huttentocht is natuurlijk niet de enige manier om van je vrije tijd te genieten. Zwemmen in een bergmeer, mountainbiken of aansluiten bij een lokale runclub: er zijn genoeg leuke zomeractiviteiten in Zwitserland om uit te proberen.
Zie jij zo’n avontuur in Zwitserland ook wel zitten? PhysioMatch helpt je bij het vinden van een passende baan als fysiotherapeut en begeleidt je bij de stap naar Zwitserland.
Wil je een persoonlijk gesprek?
Emigreren doe je - gelukkig - niet elke dag. We snappen dat er veel bij komt kijken. Meld je aan en verken samen met ons jouw mogelijkheden in Zwitserland.