Van haar werkplezier kwijt naar een tweede leven in Zwitserland: Nikki’s avontuur
Na acht jaar als kinesitherapeut in Nederland besloot Nikki dat het tijd was voor verandering. In Zwitserland vond ze haar werkplezier terug, bouwde ze een nieuw sociaal leven op en ontdekte ze een levensstijl waarin werk, bergen en vrije tijd mooi samenkomen.
Toe aan verandering
Acht jaar lang werkte Nikki als kinesitherapeut in Nederland. Ze specialiseerde zich in de geriatrie, bouwde ervaring op met complexe zorg en zette binnen een woonzorgorganisatie zelfs eerstelijnskinesitherapie op. Aan haar liefde voor het vak lag het niet. Toch merkte ze na verloop van tijd dat haar werkplezier steeds verder verdween.
Niet omdat ze geen kinesitherapeut meer wilde zijn, maar juist omdat ze het behandelen van mensen zo graag deed.
Inmiddels woont Nikki sinds februari in Zwitserland. Waar ze een paar maanden daarvoor nog twijfelde over haar volgende stap, kijkt ze nu vanuit haar woning in kanton Aargau richting de bergen. Ze werkt weer met plezier, heeft in korte tijd een sociaal leven opgebouwd en brengt haar vrije dagen wandelend, sportend of op de motor door.
Voor Nikki voelt het inmiddels niet alsof ze haar Nederlandse leven heeft ingeruild.
De wens om naar het buitenland te gaan bleef terugkomen
De gedachte om ooit in het buitenland te wonen speelde al jaren. Iedere keer wanneer Nikki op skivakantie in Oostenrijk was, kwam hetzelfde gevoel terug: hier zou ik eigenlijk wel willen blijven. Oostenrijk leek qua werk als kinesitherapeut uiteindelijk minder aantrekkelijk, maar tijdens gesprekken met collega’s uit haar netwerk werd steeds vaker Zwitserland genoemd.
Waarom niet daar kijken?
Het land bood precies de combinatie die haar aansprak: werken als kinesitherapeut, goede arbeidsvoorwaarden en natuurlijk de bergen. Nikki had zich al eerder verdiept in de mogelijkheden en volgde enkele jaren geleden een online webinar van PhysioMatch. Op dat moment bleef het nog vooral bij oriënteren. Emigreren doe je tenslotte niet zomaar.
Ook haar vriend wist vanaf het begin dat de wens om naar het buitenland te gaan serieus was.
Het oorspronkelijke idee was om samen naar Zwitserland te vertrekken. Haar vriend, die als software engineer werkt, begon daarom ook naar werk te zoeken. Dat bleek alleen een stuk moeilijker dan verwacht. Nikki voelde ondertussen steeds sterker dat ze niet langer wilde wachten.
Niet klaar met kinesitherapie, wel met alles eromheen
In Nederland had Nikki op papier weinig te klagen. Ze had goede arbeidsvoorwaarden en werkte met een doelgroep die haar aansprak. Toch begonnen de regelgeving, het netwerken en de administratieve verplichtingen steeds zwaarder te wegen.
Het probleem was niet het contact met patiënten. Dat was juist het deel waar ze nog steeds energie van kreeg. Het waren volgens Nikki vooral alle randvoorwaarden die haar plezier in het vak wegnamen.
Op een bepaald moment was het gevoel zo sterk dat ze wist: als ik in Nederland blijf, ga ik waarschijnlijk iets anders doen.
Na het opzeggen van haar job nam ze eerst bewust een pauze. Ze genoot van de zomer en nam tijd voor zichzelf. Maar toen het najaar naderde en de vraag kwam wat ze hierna wilde gaan doen, werd het antwoord steeds duidelijker. Ze nam opnieuw contact op met Dorien van PhysioMatch.
Dit keer niet om zich alleen te oriënteren.
Vanaf dat moment ging het snel. In november begon ze serieus met het traject en enkele maanden later woonde ze in Zwitserland.
Kiezen voor de plek die goed voelde
Voor haar werk sprak Nikki uiteindelijk met twee verschillende praktijken. Eén daarvan sloot op papier bijna perfect aan bij haar achtergrond in de geriatrie: werken in de praktijk, huisbezoeken én behandelen binnen een woonzorgcentrum.
Toch koos ze voor de andere praktijk.
Tijdens een eerste videogesprek voelde ze meteen een klik. Later tijdens de kennismaking werd dat gevoel alleen maar sterker. De praktijk bood op dat moment minder geriatrische zorg dan Nikki oorspronkelijk zocht, maar juist daarin zag ze ook een nieuwe uitdaging. In Nederland had ze eerder iets opgebouwd en in Zwitserland kon ze opnieuw proberen haar kennis over geriatrie verder binnen de praktijk te ontwikkelen.
Dat bleek voor haar een goede beslissing. Ze omschrijft haar huidige team als gemoedelijk, toegankelijk en betrokken. Kort nadat ze begon stond er al een gezamenlijke kaasfondue op het programma en ook daarna volgden etentjes en teamactiviteiten.
Weer kinesitherapeut kunnen zijn
Ook inhoudelijk merkt Nikki een groot verschil met haar werk in Nederland. Ze ervaart binnen haar huidige werk meer vrijheid en minder administratieve druk. Natuurlijk zijn er ook in Zwitserland formulieren, verzekeringen en regels, maar in haar dagelijkse werk voelt ze veel minder stress rond alle verplichtingen eromheen.
Fulltime werken in Zwitserland betekent volgens haar wel echt hard werken en langere werkweken dan ze in Nederland gewend was. Toch weegt dat voor haar niet op tegen het verschil in werkplezier.
Het contact met patiënten draagt daar ook aan bij. Ze merkt veel waardering en heeft inmiddels al planten, chocolade en andere kleine cadeautjes van patiënten gekregen. Soms verschijnt een vroege patiënt zelfs met een croissantje voor haar.
Voor iemand die enkele maanden daarvoor serieus twijfelde of ze überhaupt nog als kinesitherapeut verder wilde, is dat misschien wel de grootste verandering: het plezier in haar vak is terug.
“Ik wil een berg zien”
Ook buiten haar werk begon alles verrassend snel op zijn plek te vallen.
Bij haar zoektocht naar een woning had Nikki eigenlijk maar één belangrijke wens: Ik wil een berg zien.
Dat is gelukt.
Ze woont nu in kanton Aargau, ongeveer tussen Zürich, Luzern en Basel. Niet midden tussen de hoogste Alpentoppen – Aargau is juist een van de wat vlakkere delen van Zwitserland – maar vanuit haar woning kan ze de bergen zien en binnen ongeveer een uur rijdt ze richting het echte berglandschap. Ook verschillende skigebieden, het Zwarte Woud, Frankrijk en Oostenrijk zijn gemakkelijk bereikbaar.
Ook haar woning vond ze sneller dan verwacht. Via Comparis kwam ze een appartement tegen waar ze meteen enthousiast over was. Omdat een woning vinden vanuit Nederland lastig kan zijn, hielp een vriendin door enkele appartementen voor haar te bezichtigen. Binnen een paar weken waren daardoor twee van de belangrijkste zaken geregeld: een job én een huis.
Alleen emigreren, maar je niet alleen voelen
Toch verhuisde Nikki uiteindelijk zonder haar vriend naar Zwitserland. Dat had best een eenzame start kunnen worden, maar zo heeft ze het zelf nauwelijks ervaren. Haar vriend ging de eerste week mee en daarnaast besloot Nikki vanaf het begin actief haar nieuwe leven op te bouwen.
Thuis wachten tot er vanzelf mensen op je pad komen, past sowieso niet echt bij haar.
Ze zocht een CrossFit-box in de buurt, maakte contact met mensen via haar werk en ontdekte Bumble BFF. Inmiddels heeft ze meerdere Zwitserse vriendinnen leren kennen.
Ook haar liefde voor motorrijden bleek een makkelijke manier om mensen te ontmoeten. In lokale online groepen hoeft ze maar te vragen of iemand zin heeft om samen een route te rijden en er zijn al snel geïnteresseerden.
Die ingesteldheid heeft ervoor gezorgd dat haar sociale leven snel groeide. Wandelen met vrienden, CrossFit, motorrijden, festivals bezoeken of ergens een pintje drinken: Nikki heeft eerder te veel dan te weinig te doen.
Duits leren door het gewoon iedere dag te doen
Eén ding waar Nikki vooraf wel tegenop zag, was de taal. Toen ze begon, voelde ze zich nog helemaal niet zeker in het Duits. En alsof Hoogduits nog niet genoeg uitdaging was, kreeg ze in Zwitserland natuurlijk ook meteen te maken met Zwitserduits.
Gelukkig reageerden haar patiënten begripvol. Ze hielpen haar wanneer ze woorden niet kende en gaandeweg werd communiceren steeds vanzelfsprekender.
Sommige patiënten kennen haar vanaf haar eerste weken in de praktijk en merken daardoor precies hoeveel vooruitgang ze in korte tijd heeft gemaakt. Zelf twijfelt ze soms alleen nog of het nieuwe woord dat ze heeft opgepikt nu eigenlijk Duits of Zwitserduits is.
Zolang iedereen haar begrijpt, vindt ze het voorlopig prima.
Een nieuw leven dat vooral buiten plaatsvindt
Wanneer Nikki niet werkt, is de kans groot dat ze buiten te vinden is. Ze wandelt graag in de bergen, ontdekt nieuwe steden en gebieden, rijdt motor en sport. Bezoek uit Nederland is voor haar meteen een goed excuus om opnieuw een plek te ontdekken waar ze zelf nog niet is geweest.
Haar vrije tijd ziet er daardoor anders uit dan vroeger.
In Nederland bestond een weekend vaker uit een feestje, uit eten gaan of iets afspreken. In Zwitserland staat ze nu veel vaker op een berg, zit ze aan het water of rijdt ze met haar motor door het landschap.
En daar geniet ze enorm van.
Niet alles gaat vanzelf
Dat betekent niet dat emigreren alleen uit bergen, kaasfondue en mooie motorritten bestaat.
De verhuis zelf leverde bijvoorbeeld meteen een praktisch probleem op toen de verhuiswagen te zwaar bleek te zijn. Ook het papierwerk kost tijd. Daarnaast merkte Nikki dat er in de eerste maanden financieel veel tegelijk op je afkomt: huurwaarborg, verzekeringen, spullen voor het huis en andere opstartkosten.
Als ze één praktisch ding opnieuw zou mogen doen, zou ze daarom met een grotere financiële buffer vertrekken.
Maar haar belangrijkste advies is misschien nog wel om hulp te aanvaarden. Vraag mensen die al in Zwitserland wonen hoe zij dingen hebben geregeld en probeer niet alles zelf uit te zoeken.
Ook daarbij vond ze de begeleiding van PhysioMatch prettig. Dorien hielp haar tijdens het traject met haar voorkeuren, Duits oefenen en de praktische vragen rond haar stap naar Zwitserland. Ook nu weet Nikki dat ze bij vragen over bijvoorbeeld haar erkenning nog contact kan opnemen.
“Het is echt een tweede leven”
Zeven maanden na haar verhuis hoeft Nikki niet lang na te denken over de vraag of ze blij is dat ze de stap heeft gezet.
Absoluut.
Haar vriend woont voorlopig nog niet in Zwitserland en natuurlijk zou ze het leuk vinden om het land straks samen verder te ontdekken. Maar tegelijkertijd heeft ze bewezen dat ze ook zelfstandig een nieuw leven kan opbouwen.
Een leven waarin ze haar plezier in de kinesitherapie heeft teruggevonden, nieuwe vriendschappen heeft gemaakt en na haar werk de bergen in kan.
Het voelt volgens Nikki dan ook niet alsof ze haar Nederlandse leven heeft vervangen.
En misschien vat juist dat haar avontuur het beste samen. Ze vertrok naar Zwitserland omdat ze toe was aan verandering. Wat ze er uiteindelijk vond, was veel meer dan alleen een nieuwe job.
Dankjewel Nikki voor het delen van je verhaal!
Wil jij, net als Nikki, ontdekken hoe het is om als kinesitherapeut in Zwitserland te werken? PhysioMatch begeleidt je bij het hele traject: van de eerste oriëntatie en de erkenning van je diploma tot het vinden van een werkplek die bij je past en de praktische voorbereiding op je verhuis.
Wil je een persoonlijk gesprek?
Emigreren doe je - gelukkig - niet elke dag. We snappen dat er veel bij komt kijken. Meld je aan en verken samen met ons jouw mogelijkheden in Zwitserland.