Werken met uitzicht op de bergen: Roderick en Lisanne vertellen

Roderick en Lisanne 25 en 26 jaar en komen uit Nederland. Lisanne groeide op in Duiven bij Arnhem, Roderick in Enschede. Sinds september 2025 wonen ze in Huttwil, een stadje met ongeveer 5500 inwoners tussen Bern en Luzern, midden in het groen.

Ze kozen bewust voor deze plek omdat het precies tussen hun werkplekken ligt. Het stadje is klein maar compleet, met winkels, een zwembad en regelmatig evenementen. Binnen een uur sta je in een grote stad zoals Bern of Luzern, in de bergen of ben je de grens over.

Voor Roderick was de keuze niet moeilijk. Aan het begin van zijn opleiding trok Zwitserland al snel zijn interesse, dit is gedurende zijn opleiding steeds meer uitgegroeid van een idee tot aan een plan. Hij houdt van natuur en trekt graag zijn wandelschoenen aan en zoekt graag de hoogte op. Dit deed hij ook geregeld in Nederland maar het idee om te gaan wonen in Zwitserland sprak hem ontzettend aan.

Lisanne wilde graag met Roderick samen die kant op gaan. Ze hadden het er al vaak over gehad, maar zij was op dat moment nog bezig met de Master kinderfysiotherapie. Ze besloot het laatste deel daarvan vanuit Zwitserland te volgen. Ook Lisanne is graag buiten te vinden. Wandelen, skiën, tennissen, actief bezig zijn, het past bij hun levensstijl.

Het begon ooit met een LinkedIn bericht, jaren geleden toen PhysioMatch nog maar net gestart was. Ook Roderick en Lisanne waren toen nog maar net met de opleiding fysiotherapie begonnen. Een klein zaadje werd geplant. Dat idee bleef hangen en groeide langzaam uit tot een concreet plan.

Roderick vond het juist leuk om zijn vertrouwde omgeving achter zich te laten. Hij had nooit echt op zichzelf gewoond, behalve kort in een studentenhuis. Dit voelde als een echte nieuwe start.

Ze konden vrij eenvoudig een woning vinden. Ze hadden hiervoor een extra trip naar Zwitserland gemaakt en toen meerdere afspraken gemaakt. Bij alle afspraken kregen ze de woning aangeboden. Eén van de woningen had al een half jaar verhuurd kunnen worden, maar de verhuurder verkoos een goede klik met de nieuwe huurder boven het zo snel mogelijk verhuren.

Natuurlijk zijn familie en vrienden nog in Nederland, maar die komen regelmatig langs. Hiervoor maken ze graag tijd vrij, maar plannen soms ook bewust vrije weekenden. De afstand valt mee, het is ongeveer zeven uur rijden of een uur vliegen.

Wat ze vooral merken, is hoe anders het leven voelt. In Nederland ergerden ze zich vaak aan het werk en de drukte. Hier is het rustiger. De natuur is altijd dichtbij. Ze denken serieus na over een langere toekomst in Zwitserland. Misschien zelfs definitief.

Wat hen het meest opvalt, is het verschil in mentaliteit.

In Nederland hadden ze vaak het gevoel dat patiënten al precies wisten wat de fysiotherapeut moest doen. Er lag vaak druk op snel resultaat en de administratie voelde als een enorme belasting. Daarnaast leverde de manier waarop zaken administratief werden vastgelegd soms frustratie op, zeker wanneer patiënten boos werden over wat er in het systeem stond in combinatie met wat qua zorgverzekeraar kon worden vergoed.

In Zwitserland ervaren ze meer respect en dankbaarheid. Samen met de patiënt kijken wat realistisch is. Dit voelt prettiger en professioneler. Het werk is gevarieerder. Mensen komen met uiteenlopende klachten, van berg ongelukken tot sportblessures. Minder bureau klachten, maar meer klachten met de oorzaak vanuit buitenactiviteiten.

Ook het zorgsysteem verschilt. Patiënten gaan eerst naar de huisarts en krijgen dan een verwijzing naar de fysiotherapeut. Op één indicatie kunnen 4 reeksen van negen behandelingen per jaar worden voorgeschreven. Administratie verloopt bij hun werkgever grotendeels op papier, wat ze verrassend prettig vinden.

Lisanne werkt in een team met voornamelijk Spaanse collega’s. Dat brengt soms wat onderlinge dynamiek met zich mee, maar over het algemeen is het een gezellig team waar ze zich thuis voelt.

Roderick werkt met Zwitserse en Nederlandse collega’s. Met iedereen samen spreken ze Hochdeutsch, onderling soms Nederlands. Omdat ze uit het grensgebied tussen Nederland en Duitsland komen, konden ze Duits al redelijk verstaan. Na een aantal weken ging ook het spreken al verrassend soepel.

Hoewel veel patiënten dialect spreken, blijkt de taal minder een struikelblok dan vooraf gedacht. Zeker voor Nederlanders is het goed te doen. Zwitsers geven graag tips en waarderen het enorm als je moeite doet om hun cultuur en taal te leren.

Lisanne heeft jaarlijks een opleidingsbudget. Hier heeft ze nog geen gebruik van gemaakt omdat ze net haar Master heeft afgerond. Daarbij heeft ze onderzoek verricht dat internationaal gepubliceerd zal worden, gericht op niet aangeboren hersenletsel. Dit onderzoek doen vond ze erg leuk en wellicht wil ze zich in de toekomst verder wetenschappelijk ontwikkelen.

Roderick oriënteert zich op een vervolgopleiding manuele therapie in Bern. Daarnaast heeft hij al een basiscursus dry needling gevolgd en wil hij zich hierin verder specialiseren. In overleg kan een deel van de scholing vergoed worden als het meerwaarde biedt voor de praktijk.

Financieel merken ze een groot verschil. Hun salaris ligt aanzienlijk hoger dan in Nederland. De vaste lasten zijn iets duurder, waaronder hoofdzakelijk de zorgverzekering en producten zoals vlees, vis en bloemen. Andere boodschappen zijn relatief vergelijkbaar met Nederland.

Ze wonen in een appartement van 74 vierkante meter met een groot balkon, voor een prijs die vergelijkbaar is met Nederland. Ze hebben nu meer financiële ruimte om te sparen én om te investeren in kwaliteit, zoals goede ski’s en wandelschoenen.

Wat misschien nog wel het meest opvalt, is het dagelijkse vakantiegevoel.

Gewoon met een kop koffie in de zon zitten op het balkon met uitzicht op bergen geeft al dat gevoel. Zelfs een rit naar een sportwinkel voelt bijzonder als je door de bergen rijdt. Ze ontdekken elke week nieuwe wandelroutes. Hun Garmin horloge helpt bij het uitstippelen van nieuwe routes.

Lisanne heeft via tennis contact met Zwitsers opgebouwd, Roderick via unihockey. Hij is fysiotherapeut van een unihockey-team waarmee ze momenteel in de play-offs zitten en hoopt eind april de landsfinale te halen. Sport leeft hier enorm. Ijshockey, voetbal en unihockey trekken duizenden toeschouwers, zelfs doordeweeks.

Hun eerste werkdag was meteen bijzonder. De praktijkhouder belde de dag vooraf of ze mee wilden naar een ijshockeywedstrijd met VIP-kaarten, inclusief eten en drinken. Partners waren ook welkom. Zo leer je direct je collega’s op een leuke manier kennen.

Ze wonen in de omgeving van Emmental, een regio die bekendstaat om haar natuur en tradities. In de buurt ligt een oude Emmentaler kaasmakerij die is omgebouwd tot restaurant, met een prachtig uitzicht op de bergen waaronder de Jungfrau. Kaasfondue en raclette ontbreken zeker niet op deze bijzondere locatie.

In Bern is de Rosengarten een favoriete plek om uit eten te gaan. Maar ook in Luzern hebben ze recent op een wel heel bijzondere plek gedineerd. In een Gondel van de Pilatus-berg konden ze daar samen genieten van een Zwitserse kaasfondue met twee heerlijke flessen wijn erbij. Een zeer leuke ervaring die je wel een tijdje vooraf moet boeken.

Verder bezoeken Lisanne en Roderick regelmatig sportwedstrijden, voornamelijk van de unihockey club en ijshockey club waar de fysiopraktijk van Roderick aan verbonden is. Maar soms ook naar een unieke optie zoals een voetbalwedstrijd van Young Boys en de Spengler Cup in Davos. Tijdens dit oudste internationale ijshockeytoernooi ter wereld strijden in de kerstvakantie verschillende topteams tegen elkaar. Dat moet je zeker eens meemaken!

Wat ze vooral waardeerden, is dat Dorien van PhysioMatch hen de ruimte gaf. Er werd niet gepusht. Ze konden in hun eigen tempo beslissen wanneer ze klaar waren voor de stap naar Zwitserland.

De grootste drempel is vaak de taal. Maar volgens Roderick en Lisanne valt dat in de praktijk enorm mee. Zeker als je openstaat om te leren.

Zwitserse patiënten en collega’s waarderen het als je moeite doet om hun cultuur te begrijpen. Dat opent deuren.